Het scrapgevoel.....

......was er weer!! Zomaar ineens kreeg ik vorige week de sterke behoeft om iets te scrappen. Pats, boem, uit het niets werd ik er mee overvallen.

Eerst heb ik een simpel cadeautje gemaakt voor de juf van Jorg. Bij de Hema een chocoladehart gekocht en haar naam met Sizzlits (joepie! ook weer eens gebruikt) uitgestanst en opgeplakt. Ik had nog ergens een rozetje liggen wat ik een beetje veranderd heb en klaar was klara!


Toen de Cricut uit het stof gehaald en een bloem gestanst voor de moeder van een vriendje van Jorg die haar tuin en tuinhuis beschikbaar stelde voor een klassenfeest. Uiteraard met een pot Margrieten, want iets originelers kan ik nooit bedenken (-;

* Nogmaals bedankt Karin, als je dit leest *

En op zaterdag was er dan ineens dat gevoel van ''ik zal en ik moet gaan scrappen''. Herken je dat? Ik al bijna niet meer. T was immers lang geleden dat ik dit gevoel had, maar blijkbaar borrelde het toch nog ergens diep in me om op een regenachtige dag naar buiten te komen...

Met wat foto's uit de oude doos heb ik deze layouts gemaakt.

Zo, nog 3 daagjes en dan hebben wij in het Zuiden des lands EINDELIJK vakantie. Tjonge, tjonge wat duurt dit schooljaar lang! Tja, in dit geval gaat het liedje van 'wat gaat de tijd toch snel' niet op.

Voor degene die mijn blog nog bezoeken, ee fijne vakantie toegewenst. Ik hoop dat ik na de vakantie mijn berichten- (en daarmee ook bezoekers-) aantal weer wat op kan vijzelen.

13 en een half...

Oooh wat gaat de tijd toch snel. Gisteren nog zag ik haar voor het eerst, lag ze hier in m'n armen. Wat is ze mooi....

Papier: van October Afternoon. Op de foto: mijn dochter Ivy van 13 en een half. Haar commentaar: "Mam, wat een stomme tekst heb je er bijgeschreven!!"

Twee layouts

Het valt niet mee om mijn draai weer te vinden bij het scrappen. Daarom ben ik begonnen met een lift van een lo uit de laatste CMF. Op zich vind ik de indeling wel leuk, maar ik ben niet helemaal tevreden over het kleurgebruik. Maar hé, het begin is in ieder geval weer gemaakt.

Maandagavond dan met eigen creativiteit gescrapt en over deze ben ik al wat meer tevreden!

Kaartje

Zo, daar ben ik weer. Met een kaartje dit keer. Lang geleden dat ik gescrapt heb en ik moet zeggen dat het me moeite kost om iets fatsoenlijks te maken.

De kaart is voor Gwen, het dochtertje van een vriendin van mij en is gemaakt met de 'buitenkant' van een grote chipboard 7. Door de haast (hij moest voor 18.00 uur op de bus) geen goede foto gemaakt, helaas. In werkelijkheid was het kaartje veel mooier dan het nu doet voorkomen, al zeg ik het zelf (-;

Vind het zo'n schattig papier!!

Heb vanavond ook nog een lo gemaakt. Foto volgt z.s.m.

long time no see

Hallo! Daar ben ik weer! Voor degene die geïnteresseerd zijn zal ik 'even' uitleggen waarom ik zolang niet geblogd heb. Hier volgen een heleboel foto's, dus je bent gewaarschuwd!

Allereerst zijn wij met ons gezinnetje in de meivakantie 2 weken naar Italie geweest. 20 km onder Florence op precies te zijn. Italië is al jaren onze favoriete vakantiebestemming en we zijn de afgelopen 3 zomers naar Toscane geweest. Maar omdat het daar in de zomer zo ontzettend heet is, is het er nooit van gekomen om Sienna en Florence te bezoeken. Dat was dan ook ons doel in de meivakantie.

De eerste week was het weer niet al te best. Ideaal dus voor stedentripjes. Als 1e gingen we naar Sienna....

Doel 1 was dus al snel gehaald. Een paar dagen later met de trein naar Florence, waar ook wij David in vol ornaad hebben mogen bewonderen..........

nadat de kinderen uitgegiecheld waren zijn we richting de beroemde Ponte Vecchio gegaan...

alwaar een groepsfoto werd gemaakt samen met de gezinnen van 2 van mijn zussen...

Waar wij 's-nachts kou lagen te lijden op de camping, bracht mijn zus haar nachten door in dit luxueuze hoteletje...

Jorg had de tijd van zijn leven bij de wedstrijd Fiorentina - Torino....

Onderweg de mooiste huisjes en vergezichten...

En het blijft leuk om een foto te maken met de zelfontsponner...

Gelukkig werd het weer de 2e week alsmaar beter en kon er optimaal gebruik worden gemaakt van de wildwaterbaan............

En waar de kinderen vorig jaar nog graag op de foto wilden, weigeren ze nu met enige regelmaat.....

Maar soms hebben ze het gewoonweg niet in de gaten als moeders weer een plaatje wil schieten....

Toch nog bereid tot een een photoshoot...

En ik moet zeggen, het was geen straf om aan dit zwembad te liggen. Alleen jammer dat het water zo stervenskoud was....

Boys will be boys.....

En na 2 heerlijke weken weer terug naar huis....

Daarna even allen zeilen bij want na 10 dagen mocht ik wéér op vakantie!!! Ditmaal zonder man en kids maar met 11 anderen (waarvan ik er 6 niet kende) naar THE UNITED STATES OF AMERICA!!

De jongste van de groep (mijn neefje Marnick) was 15 jaar en de oudste (de moeder van mijn zwager) 80. De rest zat daar tussenin. En gelukkig klikte het vanaf het allereerste moment met iedereen.

Ons doel was een surpriseparty voor de 80e verjaardag van een gezamelijke vriend.

Eerst zijn we naar Washington gevlogen. We bezochten o.a. het Iwo Jima Memorial...

Een vriend van ons werkt in het Pentagon en kon ons binnen loodsen, hetgeen heel bijzonder is, want daar kom je niet zomaar in. Helaas mocht je er geen foto's maken. We zagen wel waar het vliegtuig op 9/11 was binnengevlogen. Hier was een monumentje opgericht met een kapel. Onze vriend heeft geluk gehad. Hij had op de bewuste 9/11 twee vergaderingen. Eén juist op de plek waar het vliegtuig binnenvloog en één ergens anders. Hij koos voor de 2e vergadering...... zijn collega's bij de 1e vergadering zijn allen overleden....

America was versierd voor Memorialday...

Het Capitol Building was moooooooooooooi!!!!!!!!!!!!

En ook het witte huis mag er zijn. We denken dat we Obamah net gemist hebben... Er was een persconferentie op handen, want er zaten een heleboel journalisten en cameramensen te wachten rechts langs het witte huis. Toen wij wegliepen en een paar honderd meter verder waren hoorden we de touristen ineens joelen en zwaaien. We vermoeden dat toen Obamah naar buiten kwam.....

Zoveel te zien onderweg; schoolbussen...

Brandweerauto's, speciaal opgepoetst voor de Memorial Day Parade....

Real American Donuts....

Een vriend van ons liep als Uncle Sam mee in de Parade...

2e van rechts nog een vriend van ons....

Een hotdog tussendoor is altijd lekker....

Een paar leden van het showkorps....

Een bezoek aan de Amish People....

en aan de Hersey Chocolate Factory....

En zo kan ik nog wel even doorgaan met showen van de meer dan 1000 foto's die ik de afgelopen maand heb gemaakt. Maar er is er ééntje die ik je niet wil onthouden; op het vliegveld op weg naar huis kwamen we Obamah tegen!

(-;

Zo, nu weer terug naar het normale leven. Ik heb een boel scrapspullies gekocht in de USA, dus ik kan vooruit. Nu nog ergens wat tijd op de kop weten te tikken.

Here I am again

Even een kort berichtje. I am still alive, maar errug druk de laatste tijd. Druk met voorbereidingen voor onze vakantie naar Toscane, druk met werk, druk met mijn moeder die in het ziekenhuis ligt en druk met de tennisen. Verder is alles dik in orde met me. Helaas niets meer gescrapt de afgelopen weken, maar dat komt wel weer.

Voor iedereen die vakantie heeft, veel plezier toegewenst! Geniet van het mooie weer, pluk de dag! Tuscane maak de pasta vast klaar, zet een extra portie Panna Cotta in de koeling en een bak Amarena ijs in de vriezer. I am on my way!!